รู้บ้างไหม ว่าการได้ใกล้กัน
หัวใจก็ยังสั่น ไม่ว่าจบไปนานแค่ไหน
เพราะว่ารัก ยังเหมือนเดิม
ไม่ต้องมีเหตุผลใดๆ ไม่ว่าฉากสุดท้ายต้องแพ้
เพราะความรักที่อยู่เต็มหัวใจ
เตรียมใจไว้วันเธอไม่เหลียวแล
วันนี้ฉันยังไม่จากไปไหน
ตราบใดที่รู้สึกอยู่ มองตาเธออีกครั้ง
ก็กลับไปนึกถึงอดีต เมื่อวันที่เราใกล้กัน
ก็ขอให้ฉันได้สวมกอด ประคองเธอจากข้างหลัง
กลิ่นกายที่หอมจางจาง ฉันยังจำได้ไม่ลืม
จำได้ไหมที่พบเธอ ทานข้าวกันใต้แสงจันทร์
ภาพทุกอย่างกลับมาบ้างไหม
เธอกับฉันได้เต้นรำ ชนแก้วกันใต้แสงไฟ
ทุกๆ อย่างเปลี่ยนแปลงบ้างไหม
เพราะความรักที่ยังมีให้เธอ
เตรียมใจเสมอถ้าเธอจะจากไป
แต่ขอรักเธอจนวันสุดท้าย
ตราบใดที่รู้สึกอยู่ แค่มองตาเธออีกครั้ง
ก็กลับไปนึกถึงอดีต เมื่อวันที่เราใกล้กัน
ก็ขอให้ฉันได้สวมกอด ประคองเธอจากข้างหลัง
กลิ่นกายที่หอมจางจาง ฉันยังจำได้ไม่ลืม
มองตาเธออีกครั้ง
ก็กลับไปนึกถึงอดีต เมื่อวันที่เราคบกัน
ก็ขอให้ฉันได้สวมกอด ประคองเธอจากข้างหลัง
กลิ่นกายที่หอมจางจาง ก็ยังจำได้ไม่ลืม